De grenzeloze liefde van een moeder voor haar krijgsgevangen zoon die in den vreemde aan de griep sterft zorgt voor verwikkelingen om het pensioen met de ongehuwde moeder van haar kleinkind.
Sujet
Hebzucht
Titre
Pensioen : roman
Auteur
Willem Elsschot
Éditeur intellectuel
Peter De Bruijn
Postface
Matthijs De Ridder 1979-
Langue
Néerlandais
Éditeur
Kalmthout: Polis, 2017 | Autres éditions
157 p.
ISBN
9789463102209 (paperback)

Plusieurs formats:

Commentaires

Elsschot uit de schaduw

Heruitgave. Het werk van Willem Elsschot (1882-1960) moet een nieuw publiek verleiden. Uitgeverij Polis doet alvast een voorzet.

'Willem Elsschot is een van de belangrijkste Nederlandstalige auteurs ooit.' Zo staat het zelfverzekerd op het achterplat van de eerste drie delen in de nieuwe editie van zijn werk. Het lijkt dan ook een evidentie dat zijn boeken nog in druk zijn, zodat nieuwe generaties lezers die absolute uitspraak aan de lectuur kunnen toetsen. Maar bijna zestig jaar na de dood van de auteur was zijn bescheiden oeuvre aan het wegdeemsteren. Alleen Elsschots verzameld werk in één band was nog courant verkrijgbaar.

Het initiatief om alle werken afzonderlijk in paperback en met een nieuw nawoord te herdrukken, komt niet van Elsschots vaste Nederlandse uitgever Athenaeum-Polak & Van Gennep, maar van Polis. De Vlaamse uitgeverij gaat met de erven-Elsschot in zee om de romans, de novellen en de gedichten opnieuw onder de aandacht te brengen. De vormgeving van Herman Houbrechts is alvast opvallend en niet vals-nostalgisch of strak-uniform. Ze ge…Lire la suite

Pensioen is het zevende deel in het verzameld werk van Elsschot dat uitgegeven wordt door het Constantijn Huygensinstituut. De eigenlijke tekst beslaat 92 bladzijden, en er komen nog een kleine vijftig bladzijden tekstverantwoording en annotaties bij. Het is het bijwijlen hilarische verhaal van de moeder van Willem Verstappen, die tijdens de oorlog eerst krijgsgevangen is en daarna sterft. Zij levert een bizarre strijd met Bertha, de zwangere vriendin van Willem, eerst met het versturen van pakketten en later met het inpikken van het oorlogspensioen. Wanneer Bertha later trouwt met ene meneer Wouters, die Willems zoon Alfred erkent en zijn naam geeft, gaat het hele pensioen naar Willems moeder. Wanneer twintig jaar later Alfred ontdekt dat hij niet Wouters heet maar Verstappen, eist hij het volledige pensioen dat hem ontzegd is op, en moet het huisje van de ondertussen demente moeder verkocht worden. Hierdoor zien de erfgenamen, in dit boek steevast de Grote Raad genoemd, hun e…Lire la suite
De boeken van Willem Elsschot (1882-1960) worden nog steeds gelezen. Bekende titels zijn ‘Lijmen’ (1923) en ‘Kaas’ (1933). De roman ‘Pensioen’ is gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarin Elsschots schoonmoeder een kwalijke rol heeft gespeeld. De namen zijn gefictionaliseerd, maar het verhaal zelf was al zo bizar dat Elsschot er niets aan hoefde toe te voegen. Soldaat Willem Verstappen wordt tijdens de Eerste Wereldoorlog geïnterneerd in een Duits gevangenkamp. Aan het thuisfront bevalt zijn vriendin Bertha van een zoontje, Albert. Vlak voordat Willem in gevangenschap overlijdt, erkent hij Albert als zijn wettige zoon. Willems moeder trekt zich niets van deze bekentenis aan en incasseert Willems militiegeld en na diens overlijden het soldatenpensioen. Bertha trouwt met een andere man en zo komt het bedrog niet uit. Als Albert op volwassen leeftijd zelf wil trouwen, blijkt wie zijn wettige vader was en dat hij de rechtmatige erfgenaam is van het pensioen. In een nawoord noemt Matthij…Lire la suite

À propos de Willem Elsschot

Willem Elsschot, de son vrai nom Alfons-Jozef de Ridder (Anvers, 7 mai 1882 – Anvers, 31 mai 1960), est un écrivain et poète belge d'expression néerlandaise. Il n'a produit que 750 pages de prose, ce qui n'en fait pas moins un auteur très influent.

Biographie

Alfons de Ridder est né à Anvers dans une famille de boulangers. Il fait ses études secondaires à l'Athénée royal (Koninklijk Atheneum). Il y suit les cours dispensés par Pol de Mont qui va attiser son goût pour la littérature. Il ne termine pas ses études et exerce différents boulots à Anvers aussi bien qu'à Bruxelles, Paris et Rotterdam.

À partir de 1912, il travaille pour La Revue continentale illustrée de son ami Jules Valenpint. Cette revue fait fail…En lire plus sur Wikipedia

Suggestions