Livre
Néerlandais

Diepe wildernis : de wegen : roman

João Guimarães Rosa (auteur), August Willemsen (traducteur)
Joäo Guimarães Rosa (Brazilië,1908-1967) werkete als arts in de sertão en was actief in de diplomatieke dienst. Zijn oeuvre omvat, naast Diepe wildernis: de wegen, zes verhalenbundels, waarvan er twee postuum verschenen.
‘Een verbluffend avonturenboek. Onuitputtelijk als de werkelijkheid zelf.’ –Mario Vargas Llosa
‘Een monument.’ –de Volkskrant
‘Een van de grootste boeken die onze l
Sujet
Brazilië
Titre
Diepe wildernis : de wegen : roman / Rosa, João Guimarães ; vert. en van een nawoord voorzien door August Willemsen
Auteur
João Guimarães Rosa
Traducteur
August Willemsen
Langue
Néerlandais
Langue originale
Portugais
Titre original
Grande sertão : veredas
Éditeur
Amsterdam: Meulenhoff, 2007
607 p.
ISBN
9789029078986 9789029079310

Commentaires

Wat bestaat eerst, de werkelijkheid of de naam die wij eraan geven? Het beschrevene of het beschrijven? In de klassieke filosofie kiest men voor het ene of het andere, een tussenweg lijkt onmogelijk. Door een naam te geven leggen wij de werkelijkheid begrijpelijkheid op (nominalisme). Of onze naamgeving verhult wat toch al tastbaar bestaat (realisme). In Grande sertâo: veredas (Diepe wildernis: de wegen), de effenaf geniale roman van de Braziliaan Joâo Guimarâes Rosa (1908-1967), wordt in het vertellen zelf duidelijk dat de filosofische antwoorden de complexiteit van de vraag versluieren: het benoemen is even duister als de realiteit. De sleutel van het leven blijft onvindbaar, in het leven zelf en in het beschrijven ervan. Slechts het zoeken naar de wegen in de diepe wildernis (van het ding en zijn naam) is een antwoord (?) op het onvermurwbare raadsel dat beide blijven: "Leren leven is nu juist het leven zelf."

Of misschien moeten we ons in deze levenskwestie tevreden stelle…Lire la suite
Een van de grote romans uit de 20e-eeuwse Braziliaanse literatuur. 'Leren leven is het leven zelf' luidt een van de talloze wijsheden in het relaas dat de hoofdpersoon van 'Diepe wildernis: de wegen' afsteekt tegen zijn onzichtbare toehoorder. Iets dergelijks kun je zeggen over Guimaraes Rosa's taal: al schrijvend leert hij schrijven. Niet veel staat tevoren vast, alles is onder zijn handen in wording, leeft. Zijn taal is zelfs vaak ongrammaticaal, vol bewuste vertekeningen met een metafysisch effect, en daardoor heeft ze de magie van het kinderlijk denken; sterker nog gold dat voor de verhalen in 'De derde oever van de rivier'. Guimaraes Rosa (1908-1967) is dan ook ongetwijfeld vooral besteed aan poëtische zielen, maar ook amateurtaalkundigen en -filologen zullen gefascineerd zijn, in tegenstelling tot wat vertaler Willemsen in zijn als altijd uitgebreide en informatieve nawoord suggereert. Over het verhaal dit: het is rijk, grillig, duister, desnoods samen te vatten, maar zonder vee…Lire la suite

À propos de João Guimarães Rosa

João Guimarães Rosa, né le 27 juin 1908 à Cordisburgo (Minas Gerais) et mort le 19 novembre 1967 à Rio de Janeiro, est un médecin, écrivain et diplomate brésilien. Il est l’auteur d’une importante œuvre littéraire se composant de six recueils de nouvelles (dont deux posthumes) et surtout d’un monumental roman épique, à multiples strates, intitulé Grande Sertão: veredas (1956 ; paru en traduction française sous le titre de Diadorim), ouvrages dans lesquels, la plupart du temps, le sertão est le cadre de l'histoire, et qui se signalent par leurs innovations de langage, souvent déroutantes, mélangeant archaïsmes, mots et tournures des parlers populaires, régionalismes, termes érudits, vocables empruntés aux autres langues (que l’auteur connaissait en grand nombre), néologi…En lire plus sur Wikipedia