Genieten is een talent. Je hebt het of je hebt het niet. Of kun je het ook leren? Mevrouw Ja plukt armen vol bloemen, Meneer Nee weet niet waar dat goed voor is. Mevrouw Ja bakt de ene taart na de andere. ‘Zo veel taart’, zucht Meneer Nee. ‘Wie moet dat allemaal opeten?’. ‘Daar heb ik jou toch voor?’ zegt zijn vrouw. En tijdens het eten van een taartje volgt een levensgrote vraag: ‘Hou je dan niet van het leven?’. ‘Ik hou vooral van jou’, zeg meneer Nee. ‘Is dat ook goed?’ Dat is wel niet helemaal hetzelfde, maar toch goed, vindt Mevrouw Ja. Ondanks de grote verschillen zit het tussen die twee dus toch wel goed. Groot is dan ook de ongerustheid als Mevrouw Ja op een dag in bed blijft liggen. ‘Ik omarm het leven,’ zegt ze. ‘Maar het leven omarmt mij niet.’ Bloemen, taarten, slingers, alle dingen die haar vrolijk maakten, brengen geen plezier meer. Ze wil enkel nog met rust gelaten worden. Ze is Mevrouw Nee geworden. Haar man probeert haar op te vrolijken. Hij doet dat vol overgave. En dat voelt goed, zo goed dat hij dat hij nu Meneer Ja is. Wanneer het leven zijn vrouw niet omarmt dan doet Meneer Ja dat wel. ‘Ja, zegt mevrouw Ja. ‘Dat vind ik fijn.’ Het verhaal eindigt met een innige omhelzing.
De goed gevonden situaties geven treffend uitdrukking aan wat het is om positief en negatief te zijn. De tekeningen geven dit contrast mooi weer. Ze bevatten ook details, zoals kleurige vogels, rode appels en sprookjesfiguren, die bijdragen aan de sfeer. Een afwisselende bladindeling zorgt voor dynamiek. De ene prent heeft een diagonale compositie, weer een andere is gevuld met rechte rijen taartjes en op nog een andere zien we tegen een zwarte achtergrond enkel een sombere mevrouw in haar bed. Ook het grote formaat maakt de prenten aantrekkelijk. Opvallend is de tekening die de man voor zijn sombere vrouw maakt. Hij tekent haar naakt en in precies dezelfde pose als Olympia, de vrouw in het gelijknamige schilderij van Manet. Dit beeldcitaat is goed gevonden. Het komt als een echte verrassing en bovendien is het voor kinderen herkenbaar iemand te troosten met een tekening. 
Pieter Van Oudheusden en Inge Bogaerts werkten het optimistisch-pessimistisch thema origineel en overtuigend uit. Ze wisten voor de hand liggende situaties en retoriek te vermijden. Er is duidelijk nagedacht over wat het betekent om levenslustig te zijn of niet. Bovendien zijn die ideeën omgezet in frisse illustraties en pittige literaire taal. Dit alles maakt van Mevrouw Ja en Meneer Nee twee authentieke figuren. [Coosje Van der Pol]

Mevrouw Ja is ontzettend positief over alles in het leven, waar ze met volle teugen van geniet. Ze begrijpt maar niet dat haar man, meneer Nee, dat allemaal niet ziet en steeds overal vraagtekens bij zet. Op een ochtend heeft mevrouw Ja opeens geen zin om uit bed te komen en heeft zij nergens plezier meer in. Meneer Nee probeert haar op allerlei manieren op te vrolijken. ‘Als het leven jou niet omarmt, doe ik dat wel’. Meneer Nee verandert langzamerhand in een meneer Ja en ontdekt wat een fijn woord 'ja' is. Groot formaat prentenboek. De kleurrijke illustraties in een gemengde techniek met o.a. potlood, collage en verf, volgen het verhaal, maar laten ook veel details zien die in de tekst niet genoemd worden. De emoties worden zowel in tekst als beeld goed uitgewerkt. De illustraties van de personen zullen zeker niet iedereen charmeren (en ook de meningen over de naakt poserende Mevrouw Ja zullen uiteen lopen), maar laten tegelijkertijd een bijzondere, kunstzinnige vorm van illustreren zien, met gebruikmaking van verschillende perspectieven en verwijzingen naar klassieke schilderijen. Aan de vormgeving is veel aandacht besteed. Vanaf ca. 6 jaar.

Mevrouw Ja is getrouwd met Meneer Nee. Ze omarmt het leven, haar man moet er eerst nog even over nadenken. Mevrouw Ja hangt slingers op terwijl Meneer Nee angstvallig het trapje vasthoudt. Mevrouw Ja geeft een etentje voor vrienden. Meneer Nee denkt dan alsmaar aan de afwas. Wanneer ze een ritje met de auto maken, stuurt mevrouw Ja, Meneer Nee kijkt toe of ze niet de verkeerde kant oprijden. In de blauwe lucht ziet Meneer Nee altijd net dat ene grijze wolkje. Mevrouw Ja weet dat het altijd gaat regenen als je lang genoeg wacht, maar daarna wordt het vanzelf weer droog! Maar op een morgen wil Mevrouw Ja niet meer uit haar bed komen. Nu is het de beurt aan Meneer om haar opnieuw vrolijk te maken.
Dit kleurrijke prentenboek is boeiend voor jong en oud. De paginagrote kleurentekeningen bevatten veel details. Je blijft je verwonderen over altijd weer iets nieuws. Bij iedere tekening hoort een korte, eenvoudige tekst die goed te volgen is voor kinderen vanaf vijf jaar. Ondanks de verschillen tussen meneer en mevrouw, houden ze van elkaar. En dat doe je ook als lezer. Dit boek straalt levenslust uit. De situaties zijn heel herkenbaar, met humor en fantasie verwoord. De potloodtekeningen hebben steeds andere perspectieven. Ook de expressie op de gezichten spreekt boekdelen. De tekeningen spreken dan ook meer aan dan de tekst alleen. De aanloop naar het eigenlijke verhaal duurt redelijk lang. De uitgebreide repetetieve beschrijving van het positieve gedrag van mevrouw en het pessimisme van meneer spreekt kleuters wel aan. De levensvreugde van mevrouw werkt aanstekelijk. Je wordt er automatisch zelf vrolijk van.
Een herkenbaar voorleesboek voor groot en klein, met een knipoog naar de volwassenen.