Boek
Nederlands

Supermuis

Leo Timmers (auteur)
+1
Supermuis
×
Supermuis Supermuis
Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
In een muizenhol ergens in de stad woont Supermuis. Niets vindt hij gevaarlijk en steeds weer staat hij klaar om andere muizen, maar ook mensen te redden. Oblong prentenboek met filmachtige illustraties in felle kleuren en een gedeeltelijk rijmende tekst. Vanaf ca. 4 jaar.
Onderwerp
Superhelden, Muizen
Titel
Supermuis
Auteur
Leo Timmers
Taal
Nederlands
Uitgever
Hasselt: Clavis, 2004
[28] p. : ill.
ISBN
90-448-0259-3

Besprekingen

Het prentenboek als film. Zo tracht Clavis dit boek aan het publiek te presenteren. Wie weet helpt het bij de broodnodige leesbevordering, maar ik heb zo mijn twijfels, want een boek blijft een boek. Op de voorkant van het boek verschijnt de titel als een filmtitel en wordt het verhaal aangekondigd als een 'Uitgeverij Clavis & Leo Timmers productie'. Op het schutblad vooraan 'presenteren' ze beiden wat op de volgende twee bladzijden staat ('supermuis') en het schutblad achteraan vertoont met koeienletters 'einde'. De prenten zijn heel filmisch van karakter, alsof het allemaal stills uit een film zijn: vrolijk, helder van kleur, grappig en helemaal passend in de sfeer van het filmkarakter. Eigenlijk best leuk, hoewel het Disney-achtige ook door het negatieve imago wat tegenstaat.

Supermuis is een soort superman in muisvorm. Hij komt van een verre planeet en is de redder van muizen in nood en van geen enkele kat bang. Integendeel, als hij boos wordt, is er geen kat veilig voor he…Lees verder
In een muizenhol ergens in de stad woont Supermuis. Niets vindt hij gevaarlijk en steeds weer staat hij klaar om andere muizen, maar ook mensen te redden. Alleen van katten moet hij niets hebben. Supermuis ziet er even heldhaftig uit als Superman, hij is zelfs een beetje ijdel. Het muizenmeisje dat de film van Supermuis heeft bezocht, weet het zeker: op een dag komt Supermuis haar redden. Grappig verhaal waarin identificatie met en geloof in de held van het witte doek op de korrel wordt genomen. De tekeningen in felle, warme kleuren staan telkens bladvullend op de rechterpagina, de tekst in verschillende lettergroottes op de linkerpagina. De laatste twee zinnen tekst op elke dubbele pagina rijmen, soms geforceerd waardoor het verhaal wat houterig loopt. Aan het eind wordt duidelijk dat het verhaal eigenlijk over een filmheld gaat en dat het verhaal verteld wordt door een muizenmeisje dat de bioscoop bezoekt. Deze humorvolle wending kan voor jonge kinderen te moeilijk zijn, maar zal do…Lees verder

Supermuis

De prenten van Leo Timmers, je bent er voor of er tegen. Voorstanders vinden ze knap gemaakt, kleurrijk en vol grappige details. Tegenstanders vinden ze te glad en weinig expressief. Dit prentenboek over een muis, die met zijn kledij en heldendaden toetreedt tot het selecte clubje van Superman, Batman en Spiderman, brengt mij in het kamp van de voorstanders. De aparte invalshoek, de (inderdaad) humor en de knappe stijl overtuigen me. Prent na prent krijg je een aparte compositie voorgeschoteld. De rijmende tekst voegt niet zo veel meer toe, maar de verrassende plot maakt veel goed.

Over Leo Timmers

Leo Timmers (Genk, 12 februari 1970) is een Vlaams jeugdauteur en illustrator.

Leven

Door zijn dyslexie las Timmers tijdens zijn jeugd meer strips dan boeken. Als gevolg begon hij op zijn achtste zelf stripverhaaltjes te tekenen en te schrijven. Later studeerde hij Publiciteit en Grafische Vormgeving en na zijn studies begon hij als zelfstandig illustrator. Toen hij met zijn gezin naar Brussel verhuisde, schreef hij ook de eerste teksten bij zijn prentenboeken.

Werk

In 1993 debuteerde Leo Timmers als illustrator met Ted en Netje van Agnes Verboven. Zijn cartooneske tekenstijl kenmerkt zich door humor, vorm en kleur en daardoor springen zijn illustraties meteen in het oog. Zijn felgekleurde prenten en scherp afgelijnde figuren passen dan ook bij de humoristische ondertoon van zijn verhalen. Zijn originele stijl is het resultaat van een langdurig proces van wikken en wegen en verschillend…Lees verder op Wikipedia